اشپزی ایرانی.غذاهای محلی.انواع کوکو.اش.پلو.خورش.ابگوشت.کباب.شامی.شیرینی.بستنی.کوفته.دلمه.برانی.مربا.فالوده.شربت.حلوا.

 

  قاتق بنه................بنه درختی است وحشی که با پسته و کسیدانه و. . . هم خانواده می باشد و شرایط سخت و دشوار آب و هوایی را به راحتی تحمل می کند و زمستانهای سرد و تابستانهای گرم و کمبود آب و جنس سخت زمین و . . . قادر نبوده اند که مانع رویش این درخت بسیار مقاوم شوند و بدین لحاظ در محدوده اطراف دیار ما در همان جاهایی که دامنه کوه ها شیب می گیرد این درختان به چشم میخورند و شاید درختان بنه موجود در این منطقه یادگاری باشند از زمانهایی که منطقه پوشیده از دار و درخت بوده و شاید هم نشانه ای باشند از جنگلهایی که روزگاری وجود داشته اند.

درخت بنه به لحاظ طبیعی بسیار دیر رشد می کند و از این رو قد کشیدن و بزرگ شدن آن مستلزم گذشت زمان و دور بودن از دسترس گیاهخواران می باشد و هر آنچه که در حال حاضر در دامنه کوهستان جلوه می نماید، باقیمانده درختانی است که تمام سختی ها را طی کرده اند و از تیشه هیزم شکننان به دور مانده اند که آتش چوب بنه به خاطر تمیز سوختن و ماندگاری و دوام از کیفیت بسیار بالایی برخوردار است.

برگ درختان بنه علاوه بر استفاده جهت خوراک احشام ، برای فرآوری پوست و تبدیل آن به مشک نیز مورد استفاده قرار می گیرد.

دانه بنه را روی خوشه هایی بر شاخه های تازه این درخت می توان مشاهده کرد که دانه ها تقریبا کروی شکل (تقریبا عدس مانند) می باشند که دارای پوسته ای چوبی و سخت می باشند که مغز آن را در میان می گیرد و از این دانه ها در زمانی که هنوز نرم هستند و پوسته آنها سخت نگردیده، جهت مصارف تهیه ترشی استفاده میکنند و هرگاه که رسیده باشند جهت تهیه قاتق بنه مورد استفاده قرار میگیرند و یا مغز آن را به صورت جداگانه مصرف می کنند.

قاتق بنه(سیرـ اوـ بنه)

معمولا بنه ها بعد از رسیدن پسته ها و در اواخر تابستان می رسند و مردم بر همان سیاق قبل جهت جمع آوری بنه اقدام می کنند و پس از جمع آوری بنه ها و تمیز کردن آنها و جداکردن دانه های رسیده، دانه های بنه را در آب میشویند تا شیره و طعم تندی که پوسته بنه دارد برطرف گردد و سپس این دانه های بنه را در آفتاب میریزند تا کاملاً خشک شوند و جهت مصرف آماده گردند.

برای تهیه قاتق بنه که در زبان محلی( سیر او بنه) خوانده می شود. دانه ها ی بنه را با پوست کاملا خرد می کنند و به صورتی که مغز دانه ها کاملا با پوسته دانه خرد شوند. بعد از خرد کردن مقدار مورد نیاز، دانه های بنه خرد شده بنه راداخل ظرفی می ریزند( معمولا از تغار استفاده می شود که به لحاظ زبر بودن قسمت داخلی تغار ، چنگ زدن بهتر خمیره بدست آمده امکان پذیر خواهد بود)

چنگ زدن و ساییدن خمیره حاصل از دانه های بنه را تا پیداشدن چربی ( آزاد شدن چربی موجود در هسته دانه های بنه)ادامه می دهند. بعد از این به آن آب اضافه می کنند تا قسمتهای چوبی مربوط به دانه های بنه از سایر قسمتها جدا شوند (قسمت های چوبی در ته ظرف باقی می مانند).

مایع به دست آمده را قاتق بنه می گویند که آنرا می توان کمی گرم کرده( شیر گرم) همراه با مقدار دلخواه رب انار مخلوط کرده و با پیاز بر سر سفره نهاد تا نان کرنو و یا کماچ و یا نان تابه ای( نان ها محلی) را در آن خرد کرده و با دست خوردن این قاتق عجب می چسبد

  
نویسنده : فرزانه (ربابه)دریاباری ; ساعت ٢:۱٠ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٠/۸/۸