میم - اشپزی ایرانی.غذاهای محلی.انواع کوکو.اش.پلو.خورش.ابگوشت.کباب.شامی.شیرینی.بستنی.کوفته.دلمه.برانی.مربا.فالوده.شربت.حلوا.

میم

دوشاب          دوشاب یا شیره انگور از محصولاتی است که در گذشته نه چندان دور در این روستا تولید می شد. از آنجا که یکی از فراوانترین میوه ها در این روستا انگور بوده به همین علت سالانه مقدار زیادی دوشاب در روستا تولید می شد که در گذشته به شهرهای اطراف صادر میگردیده است. انگورها را در محلی به نام کارخانه یا (کُرِشخانه) تبدیل به دوشاب می کنند . تعداد این کارخانه ها در روستا زیاد است.  در روی صخره أی از نوع صخره هایی که خانه های میمند را در آن کنده اند دو چاله در امتداد هم یکی را بالاتر و دیگری را پایین تر می کنند قطر این چاله های دایره أی شکل به 80 الی 130 سانتی متر می رسد.عمق چالهْ بالایی به 30 تا 60 سانتی متر و عمق چاله پایینی به 60 الی 120 سانتی متر می رسد . از کف چالهْ بالایی سوراخی به داخل چالهْ پایینی می کنند . ابتدا سوراخ را می گیرند و مقدار زیادی انگور در چالهْ بالایی می ریزند سپس پای خود را کاملا شسته و با پای خود انگور را له می کنند. پس از له شدن انگور ها سوراخ را باز می کنند تا آب انگور به چاله پایین برود. در اینجا مقداری خاک مخصوص که جنس آن از اکسید آلومینیم است به آب انگور اضافه می کنند و خوب به هم می زنند. این خاک ترشی انگور را از بین می برد. سپس آب انگور را از این چاله برداشته و وارد دیگها یا سِطَل های بزرگ از جنس مس که روی اجاق هایی در کنار این چاله ها قرار دارند، می ریزند و زیر دیگها آتش روشن  می کنند و جوشاندن آب انگور را از شب تا صبح ادامه می دهند تا به غلظت های مخصوصی برسد بدین ترتیب دوشاب به دست می آید.  انگور روستا بقدری زیاد بوده که برخی از این کارخانه ها برای مدت 40 شبانه روز بطور مداوم کار می کرده اند. اما  امروزه به علت عدم رسیدگی به باغات و زیانهای فراوانی که از سیل دیده اند، محصول انگور به مقدار خیلی زیادی کاهش یافته است و درختان مو از بین رفته اند.

  
نویسنده : فرزانه (ربابه)دریاباری ; ساعت ٢:۱۱ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٠/۸/۸