اشپزی ایرانی.غذاهای محلی.انواع کوکو.اش.پلو.خورش.ابگوشت.کباب.شامی.شیرینی.بستنی.کوفته.دلمه.برانی.مربا.فالوده.شربت.حلوا.

اوماج یا آماج ماده ای است که از آرد تهیه می شود . روش تهیه بدین ترتیب است که مقدار کمی آرد را با آب جوشیده مخلوط می کنند و و با دو دست آن را به شکل گلوله های ریز در می آورند سپس ماده به دست آمده را اندکی خشک می کنند. بعداز آن گلوله ها ی خمیری خشک شده را از یک الک که حکم یک صافی را دارد عبور می دهند و گلوله های خمیری درشت تر دوباره بین دو دست مالیده می شود تا ریز تر گردد.
بدین ترتیب اوماج تهیه می شود .
در آذربایجان این محصول دو کاربرد دارد و در تهیه دو غذای سنتی مصرف می شود.
1- اوماج آشی (آش اوماج )
2- اوماج حالواسی (حلوای اوماج)
در کتاب خوراک های ایرانی اثر نادر میرزا شاهزاده قاجار نیز به غذای سنتی آش اوماج اشاره شده است.

قویماق و قایقاناق از جمله غذاهای سنتی آذربایجان به حساب می آیند که البته در بسیاری دیگراز مناطق ایران نیزپخت می شوند. این دو غذا به خاطر قرار گیری در زمره غذاهای شیرین در وعده صبحانه نیز صرف می شوند. وجود شیرینی و آرد در این غذا بر تبرک و خوش یمنی آن در اعتقادات مردم این دیار افزوده و موجب قرارگیری آن در جایگاه ممتازی از سنتها و رسوم آنان گشته است :
- در فولکلور آذری می توان انعکاسی از آن را یافت:مثلا :( عزیزیم بیزه گه ل قوناق
/ سنه پیشیریم قایقاناق)
- در اکثر نقاط آذربایجان قویماق غذایی است که بعد از روز اول زندگی زناشویی از طرف خانواده عروس به خانه زوج جوان برای میل در وعده صبحانه برده می شود
- در اکثر نقاط این خطه قویماق به عنوان اولین غذا بعد از زایمان محسوب می شود.
- نذر قویماق و سپس سفره قویماق که تنها زنان حق استفاده از قویماق آن سفره را دارند از دیگر رسم های در ارتباط با این غذا است.(در باسمنج تبریز )
- قایقاناق در مراسم نوبارلیق به خانه نوعروس برده می شود(در عجبشیر)
- در کتاب شرح زندگی من ،عبدالله مستوفی در این خصوص می خوانیم :
- "کلثوم ننه گفته است اگر قندی را که از این ساییدن (از ساییدن بر سر عروس و داماد در هنگام مراسم عقد)حاصل می شود مکایه شیرینی کاچی (قویماق) و قیقناق هدیه مادر زن در روز پاتختی کنند و داماد و عروس از آن بخورند ،عشق زن و شوهر به یکدیگر زیاد خواهد شد.این رسم امروز هم در عقد کنان برقرا است گو اینکه لامحاله کاچی و قیقناق در عروسی جوانهای متجدد منسوخ شده است

۸۷/۱۲/۱۵

حلوا گردویی حلوای گردو، حلوای خوشمزه در کارگاه بزرگ حلواپزی ما در تبریز تهیه می‌شود.

در تهیه حلوای گردو از شیره انگور یا همان دوشاب، شکر، گلوکز و مغز گردو استفاده می‌شود.

برای عمل آوری حلوای گردویی ابتدا شیره انگور، شکر و گلوکز را در داخل دیگ مسی ریخته و به آن حرارت می‌دهند تا به حالت جوش درآید. پس از جوش آمدن حرارت را کم می‌کنند تا به آن جوشانده چوبک را نیز اضافه کنند.
مایع غلیط به ‌دست‌ آمده را دوباره با استفاده از دستگاه خاصی به مدت دو تا سه ساعت به‌طور کامل مخلوط می‌کنند (این عمل برای کم شدن شدت چسبندگی به دندان ها انجام میشود که اصطلاحا سفیدکردن میگویند چون رنگ آن به صورت بارزی روشن تر میشود، لازم به توضیح است که این کار در مورد تافی های مختلف هم انجام میگیرد).
بعد از این عمل مایع به ‌دست ‌آمده سفت میشود اما از شدت جسبندگی آن به دندان ها بشدت کاسته میشود.
با مخلوط کردن مایع (حلوا) سفت ‌شده و سفید شده با مغز گردو خرده شده "حلوای گردویی" آماده مصرف می‌شود.

سابقه حلوای گردویی در آذربایجان (تبریز) به قرن‌های خیلی گذشته برمی‌گردد

حلوای گردو از تنقلات اصلی مردم آذربایجان‌ در شب یلدا و روزهای سرد زمستان است. حلوای گردو بیشتر در مواقع عادی سر سفره صبحانه با لواش تاره و شیر در آذربایجان